Bestaat God?

Een goede vraag, maar over het algemeen niet direct het eerste onderwerp van gesprek. Ikzelf ben er zeker van dat God bestaat. Je mag me een fundamentalist noemen. Daar kan ik wel tegen. Ik heb met verschillende mensen over deze vraag gepraat en heb ervaren dat deze gesprekken een stuk boeiender zijn, dan praten over de nieuwe auto van de achterbuurman z’n schoonzoon. Jammer dat ze zo zeldzaam zijn.

Op deze vraag zijn maar twee antwoorden mogelijk. Ja of Nee. En maar één van de twee antwoorden is goed. De ander moet fout zijn. Tegenwoordig hoor je vaak: ‘Als jij dat gelooft, dan is dat jouw zaak’, of erger: ‘Dat is jouw waarheid.’ Van die laatste krijg ik altijd de kriebels. Alsof er meerdere tegenstrijdige waarheden zijn. Ik ben Christen, dus iemand die ervan overtuigd is dat God niet bestaat, is gewoon van mening dat ik behoorlijk in de war ben. Makkelijker kan ik het niet maken. Ik heb zoiets liever dan dat iemand met iets zweverigs aankomt, waarbij de indruk gewekt wordt dat alles kan, alles waar is en niemand het fout heeft. Het idee dat er meerdere waarheden zouden zijn is gewoon onzin. En zo’n benadering hoeft niet strijdig te zijn met de opvatting respect voor elkaar te willen hebben.

Over het algemeen kom je de volgende drie opvattingen tegen:

  • God bestaat,
  • God bestaat niet,
  • Ik weet het eigenlijk niet.

Ik heb gemerkt dat best veel mensen in die derde categorie zitten, terwijl de waarheid is dat of God bestaat, of niet bestaat. Uiteraard heeft iedereen recht op z’n eigen antwoord op deze vraag. Maar onze antwoorden bepalen natuurlijk niet of God daadwerkelijk bestaat of niet. Dat is een vaststaand feit dat onafhankelijk is van jou of mij. Om in één van de andere twee categorieën te komen, is voor een hoop mensen nog niet zo eenvoudig. Er is geen wetenschappelijk bewijs voor het bestaan van God. Ook niet tegen het bestaan van God. Dat laatste is ook logisch, want je kunt per definitie onmogelijk aantonen dat God niet bestaat. Zo kun je ook niet keihard bewijzen dat kabouters niet bestaan, of elfjes, zeemeerminnen of vliegende spaghettimonsters. Dat betekent ook niet automatisch dat deze wel bestaan. Gelukkig is onomstotelijk wetenschappelijk bewijs niet onze enige mogelijkheid.

Kijk bijvoorbeeld maar naar de rechtspraak. Daar is maar zelden sprake van een onomstotelijk bewijs van schuld. Je kunt meestal wel een gek verhaal verzinnen dat strookt met alle bewijzen, maar zo ongeloofwaardig is, dat niemand erin trapt. Je doet een aanname op basis van geloofwaardigheid / waarschijnlijkheid. Dat is iets wat iedereen overigens continue doet in z’n hele leven. Ik ken bijvoorbeeld niemand die 100% zeker stelt dat:

  • de remmen van z’n auto werken voordat hij wegrijdt.
  • controleert of de lift het wel houdt voordat hij instapt.
  • een geserveerd drankje controleert op vergif voordat hij het opdrinkt.

Van al die dingen weten we nooit zeker dat het 100% veilig is. Terwijl ons leven ervan afhangt. En we weten ook dat in het verleden in al die gevallen weleens de verkeerde aanname is gedaan. Het is een kwestie van waarschijnlijkheid, aannemelijkheid. Zo is het ook met de vraag of God bestaat. Je kunt om je heen kijken, je kunt met mensen spreken, boeken lezen en naar argumenten luisteren. Vervolgens kun je dan zelf een conclusie trekken wat de meest logische, realistische verklaring is.

Dus: als je in die categorie ‘Ik weet het niet’ zit, denk er eens over na. Dat kan nooit kwaad. Heb je vragen, dan wil ik er graag over van gedachten wisselen. Als je wel denkt te weten of God al dan niet bestaat, dan ben ik benieuwd naar de redenen die je tot je overtuiging gebracht hebben. Als je wil kun je hier reageren of een berichtje sturen als je het privé wilt houden. Ik vind dat je als mens jezelf moet blijven ontwikkelen en als je iets belangrijks over het hoofd hebt gezien, moet je daar niet je ogen voor sluiten. Vandaar dat ik graag respons krijg om daarmee mezelf scherp te houden. Zoals in de Bijbel staat: ‘Onderzoek alles op zijn waarde en houd vast wat goed is.’.


3 gedachten over “Bestaat God?”

  1. Interessant stukje. Je vraagt wat mij ervan overtuigt heeft dat ik weet dat God bestaat. Hetgeen dat mij overtuigt heeft is de zin van het leven. Ik kon er gewoon niet bij dat het leven geen zin zou hebben. Waarom dan naar je werk gaan, de dingen doen die je doet? Waarom goed proberen te leven? Waarom überhaupt leven? De enigste reden die ik kon verzinnen was dat het leven zin heeft. Dat het leven bedoeld is. Dit gaf mij zin aan het leven.

    Nu heb ik meer argumenten voor het bestaan van God. Het ontwerp in de natuur en het menselijk lichaam vind ik een erg sterk bewijs voor het bestaan van God. Ik noem bijvoorbeeld het strotteklepje die op je luchtpijp gaat, telkens wanneer je eten doorslikt. Dit zodat je je niet verslikt. Heb je het eten doorgeslikt, dan gaat het strotteklepje weer van de luchtpijp af, zodat je kunt ademen.

    Twee keuzes:

    1. Willekeurige mutatie
    2. Opzettelijk ontwerp

    Ik ga voor de laatste.

  2. Peter,

    Ik zie om me heen ook steeds vaker dat veel mensen in de ‘ik weet het niet’ categorie zitten. Ik vind het mooi om te zien dat je mensen aanmoedigt om er toch over na te denken.

    In gesprekken met mensen merk ik vaak dat ze niet echt noodzaak voelen om na te denken of God bestaat. Hun leven is prima, ze hebben alles wat ze nodig hebben en ze zitten niet te wachten op een God die hun leven ondersteboven gaat gooien of erger nog, gaat vertellen wat ze wel of niet mogen doen.

    Ik denk dat heel veel van deze gedachtes gebaseerd zijn op verkeerde ideeën van wie God is en wat Hij wil doen. Heel belangrijk om het bespreekbaar te maken dus.

    Tof om te lezen dat je dat ook daadwerkelijk doet. Interessant bericht!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>